Historie

Het is niet bekend wie de eerste fabrikant van Goudse stroopwafels was. Wel bestaat een sterk vermoeden dat het de firma Kamphuijzen geweest moet zijn.
Op 18 mei 1863 wordt in elk geval aan J.L. Kamphuijzen koeken- en banketbakker, het predikaat Koninklijke Hofleverancier verleend. Wellicht is 1863 daarmee het jaar waarin de eerste stroopwafel het licht zag.

Maar waarom nu juist een wafel met stroop? Was er geen andere vulling mogelijk geweest? Of bezat Gouda een oude gevestigde strooptraditie? Deze laatste vraag kan bevestigend beantwoord worden, want Gouda was van oudsher al een echte stroopstad.

Op 8 juni 1819 wordt door het Goudse stadsbestuur een rekest behandeld, afskomstig van een zekere Jacobus Wetering uit Zwijndrecht. Hij is van plan een aardappelsiroopwafelfabriek in Gouda op te richten. Voor een dergelijk bedrijf zijn goede aan- en afvoerwegen nodig en is veel en goed water onontbeerlijk. Gouda voldeed destijds aan de voorwaarden.

Het verzoek van de heer Wetering wordt ingewilligd en in datzelfde jaar 1819 wordt de stroopfabriek in gebruik genomen. Hij koopt nog twee belendende panden aan de Westhaven, de huidige nummer 27 en 28. In dit complex vestigt hij zijn bedrijf, het eerste dat zich toelegt op de vervaardiging van glucosestroop, met aardappelen als grondstof.
Napoleon blokkeerde met zijn ‘Continentaal Stelsel’ de aanvoer van suikerriet en koffie van overzee.
Dientengevolge zoekt men naarstig naar vervangende producten die uit grondstoffen van eigen bodem geproduceerd konden worden.
Uit aardappelen kan stroop worden bereid en uit stroop koffiestroop, een surrogaat voor koffie. Twee vliegen in één klap.
Toen evenwel de eerste stroopfabriek aan de Westhaven begon te produceren, stak er vanwege stank en waterverontreiniging een storm van protest op uit de burgerij. Stroop had toen bepaald geen goede klank in de oude kaarsen- en pijpenstad.

En dan is er opeens een slimme banketbakker die de geschiedenis een gunstige wending geeft door de stroopwafel te bedenken.

Met zijn overheerlijke geuren van versgebakken wafels verdrijft hij de stroopstank uit de benarde veste.

Al snel zijn de wafels niet aan slepen, aanvankelijk voor eigen gebruik binnen Gouda en later als geschenkartikel in steeds bredere kringen rondom Gouda.